Kent u dat: de wekker gaat, de regen striemt op de ramen, Je vraagt je af waarom je in het weekend op een doordeweeks tijdstip uit de veren moet. Oh, ja… Zaterdagtraining met nog twee andere voorjagers. Leuk! En reden genoeg om op pad te gaan naar wat ooit de bodem van ‘het kleine meer’ was.
Vandaag trainden we samen met Luc en Max en met Sandra en Lizzie, onder meer op meervoudig markeerapport en het onderdeel ”Apport uit diep water”. Op een KNJV proef is dit de E-proef en basisonderdeel vanaf het C-diploma. We sloten af met het houden van de aangewezen plaats (de C-proef) maar we begonnen met…
Meervoudig markeerapport
We maken gebruik van een natuurlijke lijn in het terrein: een gritpad met grasstroken aan weerszijden. Monique met de gebruikelijke armen vol met dummies op pad naar de valplaats voor alle apporten. Sandra, Luc en ik samen met onze honden op pad naar het eerste inzetpunt op 50 meter. We staan vlak naast elkaar om ook steadyness te kunnen trainen. Daarna op 80 meter en de laatste op 120 meter. Het was mooi om te zien dat Max het laatste apport over 120 meter zonder dralen, vlot afwerkte. Vorige week had Max nog steun nodig om de lange afstanden af te leggen. Nu ging zelfs de laatste 10 meter best goed.
Tip: Hoe groter de afstand, hoe lastiger het markeren is. Wij bouwen de afstand op om enerzijds te trainen op het lopen van lange lijnen maar natuurlijk ook voor het oefenen van het markeervermogen. Om Bauke te helpen bij het markeren op de echt lange afstanden hebben we iedere dummy in een witte tennissok gedaan. Hierdoor neemt de zichtbaarheid en daardoor de markeerbaarheid toe. Om een hond te stimuleren om naar de valplaats te blijven kijken kan de helper, terwijl de hond al onderweg is, nog een aantal dummies op dezelfde plaats laten vallen. Hierdoor zal de hond tijdens het lopen naar de valplaats blijven kijken. Dat is wat we willen!
Na het markeerapport zochten we de waterkant op voor…
Apport uit diep water
Bauke heeft wel erg veel belangstelling voor eenden maar apporteren was nog niet erg betrouwbaar. We kregen van Moniek en Rico de tip om te starten met apport van de eend uit diep water. Als de hond én moet apporteren én moet zwemmen is er geen gelegenheid om te klooien. Zo gezegd, zo gedaan.
Alle drie de honden hebben twee keer het apport uit water gedaan. Een keer vanaf een inzetpunt op een metertje van de waterkant. De tweede keer op drie a vier meter uit de kant. Het schot bleef vandaag achterwege. We wilden het risico uit te sluiten dat Donald niet binnen zou komen en er dus een voorjager te water moest. Donald ging dus aan de lijn.
Dit onderdeel ging, voor alle drie de honden, buiten verwachting goed. Niet alleen de eerste keer maar ook de tweede.
Het is goed om nog even scherp te hebben hoe de E-proef verloopt en beoordeeld zal worden…
Uit Het Reglement JachthondenProeven (het Rode Boekje) Artikel A.9 Proef E: ‘Apport uit diep water’
-
De hond moet, zonder halsband of lijn, een in overzichtelijk, diep water geworpen wilde eend apporteren.
-
De eend moet op een zodanige plaats in het water worden geworpen, dat de hond om de eend te bereiken, moet zwemmen.
-
De valplaats dient zodanig te worden gekozen, dat de hond, vanaf de positie bij de voorjager, de eend kan zien liggen.
-
Tijdens het werpen van de eend wordt een schot gelost. Werper en geweer blijven gedurende de hele proef op hun plaats staan. Het schot wordt afgegeven op het moment dat de eend op het hoogste punt is.
-
De keurmeester zal de voorjager de plaats wijzen waar vandaan hij zijn hond moet inzetten en waar naar toe de hond de eend moet brengen. Deze plaats zal zodanig worden gekozen dat zij ongeveer drie meter, afhankelijk van de plaatselijke omstandigheden, uit de waterkant ligt.
-
De hond mag in opdracht van de keurmeester, na één seconde, nadat de eend gevallen is, worden uitgestuurd om te apporteren.
Beoordeling:
Algemeen:
-
de hond die onhoudbaar inspringt of aangelijnd wordt voorgebracht kan maximaal een 8 krijgen.
-
De hond die vóór de waterkant na ingesprongen te zijn, kan worden gestopt is niet onhoudbaar ingesprongen.
-
De voorjager mag de hond voor een voldoende uitvoering maximaal drie maal de opdracht geven om te water te gaan.
-
Hij mag de hond als deze zonder eend uit het water terugkeert nog éénmaal inzetten.
Voldoende:
De proef is voldoende afgelegd door de hond, die de eend aanneemt en naar zijn voorjager brengt, ongeacht of hij tijdens het werpen aangelijnd of onaangelijnd was, of hij inspringt, verpakt, zich uitschudt of hij zittend of staande afgeeft.
Volmaakt:
De proef is volmaakt afgelegd door de hond, die onaangelijnd naast zijn voorjager zit en geen aandacht van hem vergt, niet inspringt, het commando tot apporteren afwacht, daarna onmiddellijk te water gaat, snel naar de eend zwemt en een “model apport” uitvoert.
Plaatshouden
De hond moet op de C-proef (basisonderdeel vanaf het C-diploma) ten minste twee minuten op een aangewezen plaats blijven terwijl de voorjager uit zicht is en ook niet te ruiken of te horen is.
Wij hanteren het simpele principe dat een hond die niet plaats kan houden wanneer de baas in zicht is dat zeker niet zal doen wanneer de baas uit zicht gaat. Daarom bouwen wij zelf eerst de ‘ligtijd’ uit. Bauke moet makkelijk 20 minuten op de aangewezen plaats blijven liggen. Pas wanneer de hond gedurende langere tijd met allerlei verleiding, maar mét de baas in zicht, blijft liggen gaan we de tijd uitbouwen waarin de baas uit zicht blijft. Dit principe is ook beschreven door Paul de Vos in zijn boek “Wat een jachthond moet weten”
Alle drie de honden gelijktijdig met een metertje of vijf tussenruimte in het hoge gras, wij op 20 meter afstand. De minuten tikken weg. 10 minuten later begint de eerste onrust op te treden. We sluiten af op het moment dat er nog wat te belonen is. Daarna….
Het is mooi geweest. Ook nu bleek het voor Bauke zeer nuttig om echt samen op onderdelen te trainen. De onmiddelijke nabijheid van andere honden zorgt a) voor afleiding en dus correctie- en dus leermogelijkheden en b) voor extra prikkels, want… als je het apport niet vlot haalt dan doet Max dat 
Inmiddels was het zonnetje gaan schijnen. Bij de napraat constateerden we dat het voor alle drie nuttig en leuk was. Gaan we vast nog eens doen. Misschien niet met Donald maar met Bugs 
Pingback: Zondagochtendtraining: De wind in de kop… | Draadhaar Bauke