Tijdens de Jongehondendag die VVDD eerder dit jaar organiseerde had ik het genoegen om met een aantal ‘oude rotten in het vak’ ervaringen uit te wisselen. Nou ja uitwisselen… Het was, zeer begrijpelijk, nogal eenrichtingsverkeer. Maar enorm leerzaam!
Respecteren…
Een van de punten die aan de orde kwam was het het ‘hazenrein’ krijgen van je hond. Dit is natuurlijk niet helemaal de juiste term. Het gaat om het ‘respecteren‘ van alles waarvan jij niet wilt dat je hond er mee bezig is. Maar goed, als je veldwerk een leuk spelletje vindt dan is het respecteren van het haas een belangrijke eigenschap. Als je zoals wij ook nog in randstedelijk gebied woont dan is het respecteren van katten ook fijn voor een gezond sociaal leven 
In ‘Veelzijdig naar de top’ van Johan Kraay beschrijft hij een aanpak die ik regelmatig probeer toe te passen. Kern is dat je het haas bewust opzoekt en dat je de hond leert om onmiddelijk op jouw commando te reageren en rust te betrachten.
De tip om het haas op te zoeken kreeg ik ook van de eerder genoemde, zeer ervaren (voor)jagers: “Het beste alternatief voor een TeleTact is absoluut en onmiddelijk gehoorzamen op de zitfluit…! Dit kun je alleen maar trainen door de verleiding op te zoeken, op te zoeken en nog eens op te zoeken”
In cirkeltjes…
Zoals gezegd wonen wij in randstedelijk gebied maar wel in een omgeving waarin ik nog geen 200 meter van huis af hoef om veld te zien. Toevallig weet ik ook een haas te liggen die redelijk honkvast is. Vanochtend vroeg de laarzen aan en, tijdens het eerste rondje en na wat basisappèltraining, op zoek naar Heer Haas,
Het in wijde cirkels naderen van het hazeleger is makkelijker gezegd dan gedaan wanneer je het haas niet hebt zien drukken of ziet liggen in het ruig. Daarom maar gewoon op de gok cirkelen op de plaats waar ik hem verwacht te vinden.
Gevonden…
Aan Bauke merk ik al vrij snel een bepaalde onrust. Hij krijgt af en toe verwaaiing. Met die kennis passen we de cirkels wat aan. De toenemende opwinding kan, op die plek, maar twee dingen betekenen: kat of haas. Maakt mij niet uit want er moet voor beide (geluidloos!!) respect zijn. Lang verhaal kort: op een gegeven moment gaat het haas op de lopers. Bauke geeft een kort gilletje, wil in de achtervolging, ik geef commando Zit! en direct een ferme correctie met de lijn. En dit alles in pak m beet twee seconden. Maar Bauke zit zonder verder geluid te kijken naar een vluchtende haas. Phew! Adrenalinepeil even laten zakken.
Vooruitgang…
Dat ging goed. Nog niet zo lang geleden gilde Baukmans het hele dorp bij elkaar wanneer hij alleen al visueel contact met een haas of een konijn maakte. Laat staan de aanblik in combinatie met verwaaiing. Ik kan melden dat we deze vooruitgang ook bij katten merken.
Nu schrijf ik dit stukje en ligt Bauke op z’n plek bij te komen van de opwinding. De grootte van z’n pupillen zijn daarvan een aardige indicatie. Hij blijft op z’n plek zolang die pupillen de afmetingen van theeschoteltjes hebben.
Het was een vroege en enerverende start van de dag…. en dat was het!
